[Andi]

Sony Ericsson to główny producent wykorzystujący interfejs UIQ oparty na systemie Symbian. To właśnie w swoich biznesowych modelach firma zainstalowała interfejs umożliwiający wykorzystanie dotykowych funkcji ekranu.

Biznesowe modele Sony Ericssona są jednak skierowane do konkretnej grupy odbiorców. A co z tymi, którzy lubią proste rozwiązania skomplikowanych funkcji? Seria G, w której skład weszły jak dotąd modele G700, G900 i G502.

WYGLĄD

Sony Ericsson G700 w odróżnieniu od pozostałych telefonów producenta znanych z interfejsu UIQ, nie jest już sporą cegiełką z klawiaturą QWERTY, której nie ma jak włożyć do kieszeni. Telefon wygląda jak standardowa słuchawka i jeśli się uprzeć rozmiarami najbliżej mu do P1i z serii biznesowych UIQ-ów.

Niestety wykonanie telefonu stawia wiele do życzenia, a przynajmniej takie są moje odczucia. Tworzywo, z jakiego wykonano komórkę, jest zbyt tandetne i wygląda, jakby farba je pokrywająca miała zejść po tygodniu używania. Plusem jest za to użycie gumowych elementów po bokach. Dzięki temu telefon pewnie leży w dłoni i nie śliska się.

G700 nie posiada co prawda klawiatury QWERTY, ale jego gumowe klawisze numeryczne są bardzo wygodne, duże i szybko pisze się na wiadomości. Sam interfejs oferuje wprowadzanie liter za pomocą stylusa i rozpoznawanie pisma, dlatego klawiatura służy nam głównie do wybierania numeru lub pisania w przypadku, gdy trudno jest nam klikać patykiem po ekranie.

Z tyłu obudowy znajduje się aparat cyfrowy z podwójną diodą LED. Niestety producent nie pomyślał o odpowiedniej ochronie. Telefon jest przez to smuklejszy, ale aparat narażony jest na zarysowanie.

Z dodatkowych klawiszy warto wspomnieć o przycisku po lewej stronie komórki, który służy do szybkiego zablokowania i odblokowania telefonu. Jest on co prawda mały i trochę niewygodny, ale za to mamy pewność, że nie wciśnie się przez przypadek w kieszeni.

Klawisze nawigacyjne w G700 są niezwykle udane. Wciśnięte skróty do Notatek i Skrzynki z wiadomościami są dobrze osadzone i raczej trudno je kliknąć przez przypadek. Sam klawisz nawigacyjny został sprytnie ukształtowany w koło, przez co bardzo przyjemnie leży pod palcem.

Z tyłu telefonu został schowany stylus o dosyć małych rozmiarach (7 cm). Jest on osadzony bardzo dobrze i dużo czasu będzie musiało minąć zanim zacznie sam wypadać. Stylus jest krótki, ale wygodny.

EKRAN

Jak przystało na UIQ-a Sony Ericssona, telefon został wyposażony w dotykowy ekran o przekątnej 2,4 cala i rozdzielczości 240 x 320 pikseli. Wyświetlacz oferuje 262 tysiące kolorów. W takim urządzeniu przydałoby się 16 milionów, ale prawdę mówiąc dopóki nie będzie się miało porównania, nie odczuwa się wielkiej różnicy.

Ekran dobrze reaguje na kliknięcia, chociaż jest lekkie opóźnienie w reakcji. Przy każdym stuknięciu słychać charakterystyczny dźwięk stuknięcia, podobnie jak w P1i.

Folia pokrywająca ekran nie przeszkadza w obsłudze i powoduje trudności w kontakcie stylus-ekran. Wygląda jednak na podatną na zarysowania.

INTERFEJS

Interfejs to coś, co może spowodować, że zakochamy się w innej odmianie Symbiana lub uznamy go za niepoważny. Wygląd interfejsu jest bardzo estetyczny i aż mamy ochotę klikać w ekran. Dla niektórych może być jednak zbyt słodki. Jeżeli jesteście przyzwyczajeni do surowego Windows Mobile, UIQ będzie wielką zmianą.

UIQ ma to do siebie, że w odróżnieniu od S60 może współpracować z dotykowym ekranem. Sam fakt możliwości operacji dotykiem psuje jednak wolne działanie systemu. Procesor ARM9 220 MHz i mała ilość pamięci podręcznej (128 MB, ale do dyspozycji około 80-90 MB) znacznie spowalniają pracę telefonu.

Menu działa wolno i ospale. Największy przeskok czuć przy włączaniu aplikacji i wędrowaniu po menu. O dziwo wprowadzanie tekstu i sporządzanie notatek trwa błyskawicznie, także jeżeli interesuje was ten model ze względów biznesowych, na opóźnienia w działaniu będzie można przymknąć oko.

To, co jest szczególną zaletą UIQ-a to umieszczone na ekranie głównym skróty pozwalające na szybkie wybieranie funkcji, a w niektórych przypadkach na aktywne wprowadzenie zmian. Menedżer zadań dodatkowo porządkuje aplikacje i pozwala na szybkie przeskakiwanie między funkcjami podobnie jak w WM.

Wszystko na ekranie głównym da się kliknąć, a więc zamiast błądzić po menu w poszukiwaniu podsumowania stanu baterii, wystarczy tylko kliknąć na ikonę dla pełnego obrazu.

MULTIMEDIA

Multimedia w G700 zostały uporządkowane pod jedną ikoną centrum multimedialnego, które zostało wyraźnie przystosowane do szybkiej obsługi palcem. Menu multimedialne można dostosować do widoku poziomego i pionowego w zależności od humoru. Centrum kieruje nas do odtwarzacza muzyki, odtwarzacza filmów oraz galerii zdjęć.

Jeżeli chodzi o muzykę w G700 popełniono ten sam błąd, co w wielu innych modelach – umieszczono głośnik z tyłu obudowy, przez co musimy telefon kłaść do góry nogami, aby jako tako słyszeć muzykę. Dźwięk, który wydobywa się z G700 jest mocny i całkiem czysty, jednak producent zawiódł w przypadku ustawienia poziomu głośności. I tak mamy 16 stopni głośności muzyki, ale dopiero na 11 można rozróżnić jakiekolwiek słowa w piosence. Głośność tak naprawdę zmienia się na poziomie 5 ostatnich stopni.

Przy maksymalnej głośności telefon niestety nie daje już rady z jakością muzyki. Komórka drży jakby miała zacząć błagać o litość.

Odtwarzacz muzyki oferuje również equalizer z możliwością ustawienia Mega Bassów, ale to tylko w przypadku słuchawek. Na głośniku nie słychać żadnej różnicy.

Odtwarzacz filmów radzi sobie przyzwoicie. Interfejs jest powolny, ale nie rzutuje to na odtwarzanie wideo. Nie ma tutaj ani przycięć, ani spowolnień.

Sony Ericsson G700 został wyposażony w aparat cyfrowy 3.2 Mpix z funkcją Auto Focus i raczej przeciętnymi i wystarczającymi do codziennego używania opcjami. Możemy łapać fotki w trybie wielokrotnym i w panoramie, a lampą, którą zastępują dwie diody LED o całkiem dobrej jakości, lub bez. Możemy dostosować poziom bieli, ustawić jakość zdjęcia, a także użyć efektów jak sepia, czy negatyw. Do dyspozycji mamy także funkcję PhotoFix, która pozwala na delikatne zmiany w wyglądzie zdjęć.

Aparat posiada funkcję nagrywania wideo w QVGA z prędkością 30 klatek na sekundę.

Również w przypadku aparatu widać dbałość o dostosowanie menu do dotykowej obsługi. Ikony są duże i wygodne do szybkiego wybierania palcem.

INNE MULTIMEDIA

Z dodatkowych multimediów, jakie oferuje G700 można wymienić jeszcze czytnik RSS, znany dobrze użytkownikom Sony Ericssona, PlayNow, TrackID, radio FM, wideo połączenia, aplikację MusicDJ do tworzenia własnych dzwonków oraz dyktafon. W przypadku ostatniego zauważyłam bardzo przydatną opcję wyświetlania podczas nagrywania dźwięku ilość zajmowanego przez powstający plik miejsca. Możemy dzięki temu „na żywo” kontrolować ilość wolnego miejsca w telefonie lub na karcie pamięci.

FUNKCJE BIUROWE

Najważniejsze funkcje biurowe, na które warto zwrócić uwagę to wygodny menedżer plików, który znacznie ułatwia zarządzanie zasobami komórki, wgrany domyślnie pakiet QuickOffice pozwalający na sporządzanie i edytowanie pików tekstowych, arkuszy kalkulacyjnych i prezentacji, a także program PDF+ do obsługi plików w formacie .pdf.

Najciekawszy i zarazem najprostszym programem biurowym w G700 są Notatki. Sporządza się je błyskawicznie, nawet podczas rozmowy. Widok notatek możemy dostosować jako listę lub ikony będące miniaturami danych notatek. Każdej z notatek można przypisać jeden z wybranych kolorów oddzielając tym samym biurowe od prywatnych, czy te najważniejsze od mniej ważnych.

PAMIĘĆ

160 MB pamięci użytkowej to wystarczająco dużo na zachowanie kontaktów, wiadomości, notatek i kilku innych plików, czy aplikacji. O multimediach jednak nie ma mowy, dlatego producent wyposażył model w wejście na karty pamięci Memory Stick Micro M2. Telefon bez problemu wykrył kartę o pojemności 4GB.

BATERIA

Model został wyposażony w litowo-polimerową baterię o pojemności 950 mAh i wytrzymuje na niej podobnie jak P1i około 2-3 dni przy przeciętnym używaniu.

Jeżeli będziecie chcieli eksploatować telefon maksymalnie jak się da przez słuchanie muzyki, połączenia Bluetooth, robieniu fotek i wielu godzinach rozmów, komórka nie wytrzyma więcej niż jeden dzień.

PODSUMOWANIE

Sony Ericsson G700 to telefon po trochu biznesowy, po trochu multimedialny, oferujący przy tym system operacyjny i wygodną obsługę przez dotykowy ekran. Producent już w pierwszej zapowiedzi ogłosił, że G700 został stworzony po to, aby pomóc nam w pełni korzystać z naszego życia i była by to 100-procentowa prawda, gdyby nie kilka wad telefonu, które czasem potrafią zepsuć zabawę.

Zalety:
- dotykowy ekran,
- prosta budowa,
- małe wymiary jak na dotykowy smartfon,
- 3,2-megapikselowy aparat cyfrowy,
- bardzo wygodne i przydatne notatki.

Wady:
- wolny system,
- tandetna obudowa,
- za słaba bateria, jak na taki model.

ź/komorkomania.pl